Kilka zacnie długich i ociągających się dni. Za kilka dni ujrzę dobrobyt Europy. Chciałbym mieć tam trochę więcej spokoju. Nie chcę tam żadnych napadów ,ani nic. Chcę po prostu wypocząć. Jest trochę ciężko mi ,gdyż od ostatnich zajść ,cały czas nie potrafię się pozbierać. Mam dość tych problemów. Znajomi mi mówią że posmutniałem... Ja?! Posmutniałem?! Chyba im coś się...! Mają rację. Po tych zdarzeniach jestem bardziej ostrożny. Nie smutny ,ale ostrożny. Han obiecał że będzie mnie lepiej pilnował, nie wiem czy mu tym razem zaufać. Chociaż powinienem ,ale boję się o siebie. Cieszę się że zawsze ZhouMi mnie pilnuje,bym nie znalazł w tarapatach. Jednak teraz go nie będzie. Będę skazany sam na siebie....i Genga.
Chyba nie będzie tak źle jak myślę,prawda?
Prawda?!
*******
Woooaahh! Jesteśmy teraz we Włoszech. Nie tak dawno byliśmy w Angli, Gengster wydaje się być naprawdę popularny. W każdym miejscu ma fanów. To niesamowite. Co lepsze obiecał mi że niedługo wystąpię z nim na scenie. Czyż to nie wspaniałe?! Nareszcie poczuję to co on czuje. Będę znów u jego boku stał, jak mysz przy serze,jak żółw przy Jongwonie,jak żona przy mężu! Może to ostatnie to niekoniecznie. W końcu zaśpiewamy naszą wspólną piosenkę , którą napisaliśmy kilka dni po naszym wygłupie z liceum. Chociaż już głupszej napisać nie mogliśmy. Mam jej tekst w portwelu. Zawsze mi poprawia humor. Po każdym gorszym dniu czytałem jej tekst. Po napadach też to robiłem. Cieszę się że tutaj mogę odpocząć od tego wszystkiego. Piękne widoki są tu. Dziś aktualnie jesteśmy w Wenecji. Cały dzień jestem przy Hanie. Przeszliśmy właśnie przez ztłoczony Most Rialto.
-Heechul-ah! Jak ci się podoba tutaj?
-Jest bardzo ładnie, a tobie jak się tu podoba?
-przypomina mi to Macau. Czy raczej Macau przypomina to. Chciałem tu się znaleźć odkąqd byłem mały. Pamiętasz chyba?
-tak. Pamiętam. To było wtedy jak moja mama chciała byś był małą dziewczynką-wyciągając stare zdjęcie z portfela-Pacz jaka ładna mała Hania!
-Oddawaj! Ty jeden!
-Nie! Hania był ładną dziewczynką.
Tak się jeszcze trochę podroczyliśmy. Po chwili Han objął mnie i wskoczył na barana mówąc "gnaj kocie ,gnaj" . Poczym pobiegliśmy w kierunku sklepu z artykułami Disney'a w międzyczasie nuciłem "u betr ran ran ran ran defil jo soł defil jo soł ran defil defil ran ran". Tam zakupiliśmy sobie takie same koszulki z myszką Micky. A za chwilę , za rączki , jak dwa szkraby ,wyszliśmy ze sklepu. Spędziliśmy ze sobą tak,kilka ładnych godzin. Po czym Gengu musiał iść na sesję zdjęciową ,a ja zostałem sam jak placek na talerzu. Co się mi tu może stać ?! Pfffff... Idę. Przeszedłem wąskimi uliczkami tego dryfującego miasta. Omona! Jaka wyczesana koszula! Zhou Mi'emu by się spodobała. Achh...Jestem ciekaw co ten modniś robi. Może jest na zakupach...Albo tańczy szczudlaną lambadę.
**********
Idąc wenecką Piazzetą widziałem ludzi poprzebieranych w fikuśne stroje oraz maski. Jest pora wieczoru aktualnie ,a wszystko jest takie piękne. Pływają ozdobione i świecące się , jak choinki świąteczne , gondole. Wszystko takie wspaniałe. Ach,gdybym mógł zostać tu na zawsze. Mój spokój został zakłócony. Podpłynęła gondola , a z niej wyszedł nie za wysoki mężczyzna w białej ozdobnej masce. Maska była cała w czarno-złotych wzorach, zakrywała całą twarz, po lewej stronie miała kształt kapelusza oraz czarne pióra. Ta otóż tajemnicza postać podszedła do mnie. Ciemny garnitur oraz peleryna, ach! I spod maski wystawały białe jak ser mozzalerla włosy. Kiedy podszedł do mnie zapytał mnie:
- Czy pan się zowie Kim Heechul?
- T-tak ,o co chodzi?
- Proszę ze mną.
- Ależ czemu?! Dlaczego?! Nic nie nabroiłem! To nie ja!
- spokojnie pan Han wie o tym...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz