20130202

Rozdział VII


Wsiadłem za tym typkiem do gondoli . Płynęliśmy nią po wąskich kanałach weneckich . Wpłynęliśmy na Canale Grande widziałem mnóstwo turystów. Zamaskowany gondolier śpiewał różne piosenki ,głównie włoskie. Muszę przyznać iż miał łady głos. Delikatny i słodki jakby był mi skądś znany. Nagle skręciliśmy w bardzo wąską wodną "uliczkę" . Zauważyłem dość stary szary budynek , po których wspinały się różne rośliny. Stanęliśmy przed progiem do tego budynku. Przy tym progu stała stara lampa. Białowłosy wyszedł z czarnej gondoli. Podał mi swoją dłoń i się ukłonił :
- Już jesteśmy ,panie
- Tutaj?!
- Tak, tu.
- Nigdy Geng by mnie w takie miejsce nie zabrał ?
- Jednak dziś jest inaczej
- N-I-G-D-Y ! Powiedziałem nigdy nie jest inaczej !
- To pan Han mi kazał tu pana zabrać .
- Nie wierzę ci ! Kim jesteś ?!
- Jak już mówiłem , jestem przyjacielem pana Hana . I proszę założyć tę maskę !
- Nie jesteś !
- ZAKŁADAJ TĘ PIER*OLONĄ MASKĘ I IDŹ DO CHOLERY !
Zamaskowany koleś popchnął mnie . Dał mi złotą maskę z różowymi piórami po lewej stronie. Stanąłem przed korytarzem . Zauważyłem na podłodze niebieskie płatki róż  , które tworzyły drogę . Poszedłem wzdłuż tej ścieżki . Pomiędzy dwoma korytarzami ,na końcu holu ,były 2 ścieżki jedna z błękitnych płatków druga z żółtych . Na ścianie widziałem napis " Czy wiesz jakim kolorem jest żółty ? Pozory mylą..." Chwila co do 7 krasnoludków znaczył ten kolor ?! Umma zawsze mówiła coś na ten temat... Tylko co .... Ehh...po prostu pójdę tędy ... Szedłem żółtą scieżką. Po ścianach wspinały się różne rośliny . Znów pojawiły się korytarze, tym razem troje korytarzy . Jeden z trzech widziałem że prowadził w kierunku jednego z kanałów , drugi prowadził nie wiadomo do kąd. Natomiast trzeci prowadził na schody. Na podłodze zauważyłem napis "posągi wskażą drogę". Serio zaczynałem się bać. Rozejrzałem się i zobaczyłem posąg. Był to anioł w masce wskazujący na trzeci korytarz. Poszedłem w tamtą stronę. Schody były obrośnięte. Jednak stwierdzam iż miały swój urok. Szedłem powoli w górę po tych dziwnych schodach. Zauważyłem płasko rzeźby na ścianach w tym jedna pokazywała na pokój który był usiany różwymi płatkami róż ,wszedłem do tego pokoju . Zauważyłem tam stary segment gdzie było mnóstwo moich zdjęć I TO W RAMKACH ! Przestraszyłem się jeszcze bardziej zobaczyłem świece ,które oświetlały wieelki obraz ,a jego podobizna przypominała mnie . Usłyszałem za sobą jakby ktoś przeszedł przez pokój. Wybiegłem z tego pokoju i pobiegłem z powrotem na dół chciałem wyjść tą drogą co wszedłem ,ale drzwi od korytarzu ,którym wszedłem ,były zamknięte. Nie wiedziałem co robić ,poszedłem więc w stronę korytarza ,na który wskazywał drugi posąg. Był to naprawdę wąski i ciemny korytarz. Prowadził on do wielkiej sali. Przeszedłem przez nią i......

                                  *********
Ahhhh! Co jest?! Czemu jestem związany?! Co to za dziwne miejsce?! Czemu tu tyle płatków róż?! Co to za krzyki?! Co jest?! Co to za facet? Nawet ,nawet przystojny on. 
-Witaj
-......cz-czee-czesść-spojrzałem się na niego , no nie znów kurde jakiś zamaskowany facet
-Chciałem cię poznać
-mnie? Ale czemu?
-gdyż polubiłem cię.-spojrzał się mi głęboko w oczy
-...k-kieedy? -lekko się przestraszyłem
-pamiętasz ten dzień kiedy był bal?
-tak. Pamiętam.
-to pamiętasz także młodego chłopaka ,którego tam poznałeś ,prawda?
-....k-którego?! -spojrzałem się jakbym nie wiedział o co chodzi ,udając że się przebierańca nie boję
-Chłopca fotografa.
Chwilowo nie wiedziałem o kogo chodzi , po chwili przypomniałem sobie . Te czekoladowe oczy ,to spojrzenie ,te dłonie. Cały bal ,koniowatego oraz piosenkę ,którą Gengster wykonał i jego słowa.
"Muszę ci kogoś przedstawić...." Zdziwiłem się wtedy . Osoba ,którą wtedy poznałem ,jest teraz jakby częścią mnie. "To jest Zhou Mi jest on synem znanego wszędzie fotografa. Przywitaj się. " . Chwila?! O co mu chodzi?!
-młodego Zhou?
-dokładnie. Widzę iż nasz kwitnący chłopiec jest bystry. 
-...c-co z nim?!
-młody jest teraz w taraptach ,tak samo jak ty. -znów spojrzał się mi w oczy, wydawało się mi że znam skądś to spojrzenie -a teraz ...Albo zrobisz 
to co ci każę ,albo tamtym kanałem przepłyną wasze martwe ciała. Więc jak?
-co zrobiłeś Mimiemu?! 
-Narazie nic , ale wszystko zależy od ciebie? -przejechał mi swoim długim palcem po twarzy
Po chwili pocałował mnie ,wpychając pomiędzy moje wargi swój język. Odwróciłem głowę w drugą stronę . Nawet w masce był przystojny. 
-Zostaw!
- Nie.
-ja nie chcę!
-czemu? Z tego co widzę to ci się podobam.
-Nie podobasz się mi! Nie lubię TAKICH kontaktów z facetami.
- Naprawdę? 
-Tak!
-nie mów że to ci się nie podobało.
-bo mi się nie podobało...
-naprawdę? Czemu? -zapytał spokojnym głębokim głosem
-gdyż me usta nie twym rajem...-odpowiedziałem ze łazmi ,które wypływały mi z oczu
-ohohoh! Patrzcie! Młodemu na potetę się zebrało! Daj mi t....
Poczułem mocne uderzenie w głowę. Z siebie tylko wydałem głośny jęk. Ujrzałem tylko jak przedmiot ,którym zostałem uderzony , opada na ziemię. 

Część 6

Kilka zacnie długich i ociągających się dni. Za kilka dni ujrzę dobrobyt Europy. Chciałbym mieć tam trochę więcej spokoju. Nie chcę tam żadnych napadów ,ani nic. Chcę po prostu wypocząć. Jest trochę ciężko mi ,gdyż od ostatnich zajść ,cały czas nie potrafię się pozbierać. Mam dość tych problemów. Znajomi mi mówią że posmutniałem... Ja?! Posmutniałem?! Chyba im coś się...! Mają rację. Po tych zdarzeniach jestem bardziej ostrożny. Nie smutny ,ale ostrożny. Han obiecał że będzie mnie lepiej pilnował, nie wiem czy mu tym razem zaufać. Chociaż powinienem ,ale boję się o siebie. Cieszę się że zawsze ZhouMi mnie pilnuje,bym nie znalazł w tarapatach. Jednak teraz go nie będzie. Będę skazany sam na siebie....i Genga.

Chyba nie będzie tak źle jak myślę,prawda?

Prawda?!


*******

Woooaahh! Jesteśmy teraz we Włoszech. Nie tak dawno byliśmy w Angli, Gengster wydaje się być naprawdę popularny. W każdym miejscu ma fanów. To niesamowite. Co lepsze obiecał mi że niedługo wystąpię z nim na scenie. Czyż to nie wspaniałe?! Nareszcie poczuję to co on czuje. Będę znów u jego boku stał, jak mysz przy serze,jak żółw przy Jongwonie,jak żona przy mężu! Może to ostatnie to niekoniecznie. W końcu zaśpiewamy naszą wspólną piosenkę , którą napisaliśmy kilka dni po naszym wygłupie z liceum. Chociaż już głupszej napisać nie mogliśmy. Mam jej tekst w portwelu. Zawsze mi poprawia humor. Po każdym gorszym dniu czytałem jej tekst. Po napadach też to robiłem. Cieszę się że tutaj mogę odpocząć od tego wszystkiego. Piękne widoki są tu. Dziś aktualnie jesteśmy w Wenecji. Cały dzień jestem przy Hanie. Przeszliśmy właśnie przez ztłoczony Most Rialto.
-Heechul-ah! Jak ci się podoba tutaj?
-Jest bardzo ładnie, a tobie jak się tu podoba?
-przypomina mi to Macau. Czy raczej Macau przypomina to. Chciałem tu się znaleźć odkąqd byłem mały. Pamiętasz chyba?
-tak. Pamiętam. To było wtedy jak moja mama chciała byś był małą dziewczynką-wyciągając stare zdjęcie z portfela-Pacz jaka ładna mała Hania!
-Oddawaj! Ty jeden!
-Nie! Hania był ładną dziewczynką.
Tak się jeszcze trochę podroczyliśmy. Po chwili Han objął mnie i wskoczył na barana mówąc "gnaj kocie ,gnaj" . Poczym pobiegliśmy w kierunku sklepu z artykułami Disney'a w międzyczasie nuciłem "u betr ran ran ran ran defil jo soł defil jo soł ran defil defil ran ran". Tam zakupiliśmy sobie takie same koszulki z myszką Micky. A za chwilę , za rączki , jak dwa szkraby ,wyszliśmy ze sklepu. Spędziliśmy ze sobą tak,kilka ładnych godzin. Po czym Gengu musiał iść na sesję zdjęciową ,a ja zostałem sam jak placek na talerzu. Co się mi tu może stać ?! Pfffff... Idę. Przeszedłem wąskimi uliczkami tego dryfującego miasta. Omona! Jaka wyczesana koszula! Zhou Mi'emu by się spodobała. Achh...Jestem ciekaw co ten modniś robi. Może jest na zakupach...Albo tańczy szczudlaną lambadę.

**********

Idąc wenecką Piazzetą widziałem ludzi poprzebieranych w fikuśne stroje oraz maski. Jest pora wieczoru aktualnie ,a wszystko jest takie piękne. Pływają ozdobione i świecące się , jak choinki świąteczne , gondole. Wszystko takie wspaniałe. Ach,gdybym mógł zostać tu na zawsze. Mój spokój został zakłócony. Podpłynęła gondola , a z niej wyszedł nie za wysoki mężczyzna w białej ozdobnej masce. Maska była cała w czarno-złotych wzorach, zakrywała całą twarz, po lewej stronie miała kształt kapelusza oraz czarne pióra. Ta otóż tajemnicza postać podszedła do mnie. Ciemny garnitur oraz peleryna, ach! I spod maski wystawały białe jak ser mozzalerla włosy. Kiedy podszedł do mnie zapytał mnie:
- Czy pan się zowie Kim Heechul?
- T-tak ,o co chodzi?
- Proszę ze mną.
- Ależ czemu?! Dlaczego?! Nic nie nabroiłem! To nie ja! 
- spokojnie pan Han wie o tym...